چون اینجا آخر دنیاست و هیچی پیدا نمیشه و هی یادمون میره وقتی میریم داخل شهر چای بخریم، یک جعبه چای کیسهای که معلوم نیست کی خریده شده رو از ته کابینت پیدا کردیم و ازش استفاده میکنیم. دیروز با یک عدد کیسه توی قوری، تا شب نفری حداقل 2 لیوان ازش مصرف کردیم. خونه دانشجویی که نگرفتم، ولی خوب داره واسم شبیهسازی میشه.
برچسب:
نویسنده: آیلین کاشانی