بعد از دیدن قانون جدید هزینههای آزادسازی مدرک -چون گروگان گرفتهاند و باید پول بدیم آزادش کنیم- و فکر کردن به همهی وقت و هزینههای جانبی که برای درس خوندن خرج کردم، فکر میکنم تمام این مدت داشتم گول میخوردم؛ گول با طعم تحقیرهای استادها و حراست و بدبختیهای زندگی دور از خانواده. مثل اون وقتهایی که دو قاشق تهش مونده و سیر شدی ولی خواهی نخواهی باید تمومش کنی.
برچسب:
نویسنده: آیلین کاشانی